اطلاعا تی از فضا پیمای رزتا در نزدیکترین فاصله از یک دونباله دار دو لبی به نام “اردک پلاستیکی “:
نویسنده: مریم فانی
تاریخ انتشار: یکشنبه 23 شهریور 1393 - 23:55
کلمات کلیدی: دنباله دار،رزتا،فضا پیما

به طور شگفت انگیزی ، مشاهدات فرا بنفش اولیه رزتا، حاکی از سطحی غیر انعکاسی و نبودن تکه های آب یخ زده بر روی ستاره دنباله دار 67 پی می باشد.

 

لوری فگاه  از ذانشگاه مریلند در پارک کالج گفت :"همانطوری که فضا پیمای رزتا به یک جسم اردکی شکل عجیب و غریب ، برای مشاهده نزدیکترین ستاره دنباله دار تا به امروز، نزدیک می شود، تجهیزات فضاپیما آماده جمع آوری اطلاعاتی هستند که ممکن است این اطلاعات باعث پیدایش نگرش های جدید درباره چگونگی شکل گیری و چگونگی پیمایش این اجسام سماوی به دور خورشید شود."

فضا پیمای رزتا به وسیله نمایندگی فضایی اروپا در سال 2004 به یک ماموریت بین المللی فرستاده شد. که در این ماموریت رزتا به عنوان اولین فضا پیما که در مدار نزدیک به یک ستاره دنباله دار قرار می گیرد.و آن را در طی سفرش به سمت خورشید به دقت رصد می نماید، شناخته می شود.

فضا پیمای روزتا،بعد از یک سیاحت ده ساله که حدودا سه سال آنرا در حالت هایبرنشن یا خواب خرگوشی در عمق فضا بوده و اکنون در فا صله 37 مایلی ( 60 کیلومتری ) از هدفش که همان ستاره دنباله دار 67 پی است ، قرار دارد. این دنباله دار در بین محققین این ماموریت به عنوان "سی جی" معروف است.

ستاره دنباله دار از بین یک ناحیه سرد یخی از فضای 326 میلیون مایلی ( 525 میلیون کیلومتر ) از خورشید در حرکت است و نزدیکترین حالتش نسبت به خورشید در آگوست 2015 می باشد.

در ماه نوامبر، فضا پیمای رزتا به فاصله 6.2 مایلی ( 10 کیلومتری) می رسد و این زما نی است که این فضا پیما تلاش خواهد کرد که یک سطح نشین را برای اولین مشاهده از یک ستاره دنباله دار از همان سطح خودش به آنجا پرت کند.

رزتا و سطح نشین با خود بیست ابزار مخصوص حمل می کنند و ما موریت به منظور مشاهده سی جی برای مدت یک سال یا بیشتر طراحی شده است .

فگا و میچل حرن از دانشگاه مریلند ، مشترکا با وسیله ایی به نام آلیس کار می کنند که این وسیله یک طیف نگار فرابنفش است و اولین مشاهداتی که تا به امروز از یک سطح ستاره دنباله دار در تابش فرابنفش دور، داشته است را می فرستد. این مشاهدات به وسیله تلسکوب هایی که دارای نور مرئی هستند قابل مشاهده نمی باشند.

آلیس توسط انجمن علمی جنوب غربی در بولدر و کولرادو ساخته شده است. این طیف نگار اکنون در حال تولید اطلاعات بسیار حساس و با وضوح بالایی از سطح ذنباله دار می باشد .

با مشاهده یک ستاره دنباله دار از نزدیک در نور فرابنفش دور،محققان امیدوارند که اطلاعات جدیدی درباره این گازهای ستاره دنباله دار و یخهای آن  کسب کنند و به طور کلی درباره  شکل گیری و تکامل ستاره های دنباله دار بیشتر بدانند. گاهی اوقات ستاره های دنباله دار را گلوله های برفی کثیف می خوانند.

ستاره های دنباله دار ، خواستگاه و بنیاد قطعات موادی هستند که تشکیل دهنده خورشید ما و سیاراتش می باشند.

فگاه گفت:

"سی جی که اولین بار در سال 1969 کشف شد ، قبلا بارها به دور خورشید گشته بود و بخش بسیار زیادی از گاز اولیه و اجسام یخی خود را از دست داده بود ."

اولین مشاهدات معلوم کرد که اندازه سی جی ، حدودا 2.2 در 2.5 مایل (3.5 در 4 کیلومتر ) است.

فگاه گفت: " از ماه جولای، زمانی که آلیس و دیگر وسیله ها به طور روزانه شروع به نقشه برداری از سطح ستاره دنباله دار نمودند، معلوم شد که سی جی دارای دو لبی مجزا ، شبیه به سر و بدن یک اردک می باشد."

ستاره شناسان فکر می کردند که ستاره های دنباله دار دو لبی ، محصول برخورد دو ستاره دنباله دار یا پروسه زمین شناسی شبیه به فرسایش و ساییدگی تدریجی می باشند و این دنباله دارها کمیاب هستند. اما از آنجایی که محققان ، ستاره های دنباله دار بیشتری را به کمک تجهیزات بهتر ، مشاهده می کنند، ما شکلهای دو لبی بیشتری را می بینیم.

فگا گفت:" ما متوجه می شویم که چطور تعدادی از ستاره های دنباله دار نزدیک به هم ، در طی زمان با یکدیگر برخورد میکنند."

همچنانکه روزتا به سی جی نز ذیکتر می شود ، آلیس و دیگر تجهیزات نشان می دهند که آیا در آنجا تفاوتهای چیزی در رنگ بین دو لب وجود دارد.

فگاه گفت : " یک مقایسه رنگ به ما نشان می دهد که آیا سی جی از دو تکه که همزمان در یک مکان شکل گرفته است ، ساخته می شود و در بعضی برخوردها و تصادم های پیشین در عالم هستی ، در مراحل اولیه شکل گیری منظومه شمسی با هم ترکیب شده اند و به وجود آمده اند. و یا اینکه آیا آنها از برخوردتدریجی بعدی بدون به وجود آمدن فاجعه ایی ، ایجاد شده ا ند."

نقشه برداری آلیس زمانی که در طیف فرا بنفشی دیده می شود ، نشان می دهد که سطح ستاره دنباله دار به طور غیر معمولی تاریک ، حتی تاریکتر از سیاهی زغال سنگ است.

از آنجایی که سی جی آنقدر از گرمای خورشید دور است که آبش را به بخار تبدیل کند، محققان انتظار دارند که آب را به شکل یخ تکه تکه روی سطح ستاره دنباله دار ببینند.اما تا به حال آلیس، تکه های بزرگ یخ را روی سطح مشاهده نکرده است.

آلن استرن و محقق اصلی آلیس گفتند:" ما به دلیل مقدار کم آب یخ زده ایی که روی دنباله دار است ، متعجب هستیم."

 

 

این مطلب را می پسندید؟
می پسندم
نظرات
بحرانی
دوشنبه 24 شهریور 1393 - 13:04

بسیار عالی. ممنون


شما هم نظر بدهید...
نام شما
پست الکترونیک
 
ارسال نظر
این مطلب را به اشتراک بگذارید...